Fikir Defteri
Medeniyet, Hatıra ile İstikbal Arasında Kurulur
Geçmişi hatırlamakla geleceği kurmak arasındaki ilişki üzerine.
Bir toplumun hatırası yalnızca büyük olaylardan oluşmaz. Bir sokağın adı, bir kütüphanenin sessizliği, aile içinde anlatılan bir hikâye de ortak hafızanın parçalarıdır. Bu izler, insanların nereden geldiklerini düşünmelerine yardım eder.
Hatırlamak, geçmişte yaşanan her şeyi onaylamak anlamına gelmez. Geçmişe saygılı bir okuma, başarıları kadar eksiklikleri de konuşabilmelidir. Eleştiriyle bağlılık yan yana durabildiğinde hafıza, ezberlenen bir övgü olmaktan çıkar ve düşünmenin kaynağına dönüşür.
Geleceğe ilişkin kararlarımız da bu okuma biçiminden etkilenir. Bir yapıyı korumak, yalnızca duvarlarını ayakta tutmakla tamamlanmaz; o yapının bugünkü hayatla nasıl ilişki kuracağını düşünmek gerekir. Bir okulun ya da bir kütüphanenin yaşaması, insanların orada karşılaşmasına bağlıdır.
Medeniyet üzerine konuşmayı somutlaştırmanın bir yolu, yaşadığımız yerde hangi bilgiyi, hangi mekânı ve hangi dayanışma biçimini sonraki kuşağa aktaracağımızı sormaktır. Hatıra, geleceğe karşı sorumluluk üstlendiğimizde canlı kalır.